This study investigates the critical role of social identity in leadership, specifically examining identity leadership (IL) and the unique contributions of its four subdimensions: identity prototypicality, identity advancement, identity entrepreneurship, and identity impresarioship. To date, research has largely focused on the global construct of identity leadership and shown that in organizational contexts, it is a predictor of a range of outcomes, including group members’ burnout and organizational citizenship. However, the distinct roles of the four subdimensions remain little understood. Extending earlier findings, we address this gap by testing the hypothesis that the four subdimensions are differentially implicated in two key mechanisms that underlie the relationship between IL and group outcomes: (a) trust in the leader and (b) team identification. The present study explores this proposition by using structural equation modeling with latent factors to test a mediation model in 2020–2021 data from the Global Identity Leadership Development project (GILD; N = 7,855). As hypothesized, we found that identity prototypicality and identity advancement predominantly predicted greater trust in the leader, whereas identity entrepreneurship primarily predicted greater team identification. Contrary to our hypothesis, identity impresarioship showed a negative relation with trust. In turn, both trust in the leader and team identification were positively associated with organizational citizenship behavior (OCB), and negatively with burnout. We conclude by reflecting on the implications of these findings for both the theory and practice of leadership.
Research inspired by the social identity theory of leadership has focused predominantly on the importance of a leader being seen to be representative of the groups they lead. However, beyond this, research suggests that leaders also need to create, advance, and embed a sense of shared social identity in those groups. In the present research, we explore how these different facets of identity leadership combine to form distinct leader profiles. We draw on two heterogeneous independent samples from the Global Identity Leadership Development project (N = 7682; N = 7855) to explore profiles of leaders’ engagement in identity leadership. In both studies, a latent profile analysis of the results of a CFA using a bifactor-(S − 1) model was conducted. In each case, the analysis identified two different predominant identity leadership profiles: ‘engaged identity leaders’ and ‘moderate-inconsistent identity leaders’. Employees working with engaged identity leaders reported substantially more positive job-related attitudes. The results were very similar across the two studies and suggest that this profile analysis is generalizable. The findings support suggestions that identity leadership is multidimensional rather than solely a matter of identity prototypicality.
Pozostałe osiągnięcia naukoweArtykuły (zamknięty dostęp)Journal article
Mark Davis's (1999) theoretical model of empathy has garnered significant interest from researchers, as the multidimensional approach to empathy has been shown to be both theoretically and practically valid. The Polish adaptation of the empathy measurement method (Kaźmierczak et al., 2007) has proven effective across numerous studies, though one limitation is the scale's length (28 items). Motivated by successful efforts to develop shorter empathy scales (Grevenstein, 2020; Ingoglia et al., 2016), we set out to create a brief version of the scale in Polish. Based on the results of CFA conducted on two independent samples (n1 = 1841; n2 = 1835), we propose a 15-item version of the SWE-short (referred to as S-SWE). Similar to the 2007 version, the Polish SWE-short comprises three components: Empathic Concern, Personal Distress, and Perspective Taking. The analyses provide strong evidence that the SWE-short aligns well with the theoretically predicted model. While the reliabilities of all subscales are comparable to or slightly lower than those of the full version (Kaźmierczak et al., 2007), they are consistent with the results obtained by Davis (1980). Notably, negatively worded items were removed, as recommended by earlier research (Ingoglia et al., 2016). The intercorrelations between the empathy dimensions remained consistent with those observed in the original SWE. Convergent validity of the short version of the scale was also confirmed. Two from the SWE-short subscales were negatively correlated with psychopathy, Machiavellianism and narcissism. Additionally, measurement invariance between women and men was examined, and no significant differences due to measurement bias were identified.
Niniejsza publikacja stanowi dogłębny i wszechstronny komentarz do artykułu 1 Konstytucji RP, który głosi, że „Rzeczpospolita Polska jest dobrem wspólnym wszystkich obywateli”. Autor przeprowadza szczegółową analizę prawną, historyczną i filozoficzną tego przepisu, skupiając się na fundamentalnych, choć często niedostrzeganych przez doktrynę, różnicach znaczeń terminów „wspólne dobro” i „dobro wspólne”. Ten pierwszy przynależy do – kształtującej się w dobie renesansu – tradycji racji stanu i bezpośrednio nawiązuje do art. 1 Konstytucji kwietniowej z 1935 roku, w której istnienie i sprawność państwa stanowiły wartość nadrzędną, a na pierwszym planie były obowiązki jednostki wobec zbiorowości. Z kolei użyty w Konstytucji z 1997 roku termin „dobro wspólne” zakorzeniony jest w sięgającej starożytności tradycji klasycznej. W tej perspektywie dobro wspólne definiuje się jako sumę warunków życia społecznego umożliwiających integralny rozwój jednostek, co zakłada służebną rolę państwa wobec obywateli.
Autor analizuje prace przygotowawcze do Konstytucji z 1997 r., zwracając szczególną uwagę na – kluczową dla rozumienia art. 1 – zmianę szyku wyrazów, dokonaną na forum Zgromadzenia Narodowego, na mocy jednogłośnie przyjętej poprawki w trakcie drugiego czytania projektu Konstytucji. Argumentuje, że krok ten oznaczał radykalną przebudowę aksjologii konstytucyjnej i wyrażał świadome odejście ustrojodawcy od uznania prymatu państwa na rzecz perspektywy personalistycznej, w której pierwszą wartością jest dobro jednostki.
Przyrodzona godność człowieka jako wartość konstytucyjna nie znajduje się w konflikcie z dobrem wspólnym, lecz stanowi jego wewnętrzny, strukturalny element i główne uzasadnienie aksjologiczne dla zasady dobra wspólnego wyrażonej w art. 1. W tej optyce wolności i prawa konstytucyjne stanowią kluczowy element państwa jako dobra wspólnego.
Autor podejmuje polemikę z niektórymi wypowiedziami doktryny, zmierzającymi do uznania wyrażeń „wspólne dobro” i „dobro wspólne” za synonimiczne. Komentarz zawiera również analizę orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, które okazuje się niespójne i nierzadko ignoruje intencje ustrojodawcy uwyraźnione w trakcie prac przygotowawczych.
Komentarz zawiera cenne zestawienie artykułów pierwszych konstytucji państw europejskich oraz postanowień dotyczących dobra wspólnego zawartych w tych konstytucjach.
The purpose of this article is to analyse the compliance of Polish regulations prohibiting veterinary surgeons from advertising with EU law, particularly Directive 2006/123/EC on in the internal market and Directive 2000/31/EC on certain aspects of electronic commerce. Particular attention is given to the impact of this compliance (or lack thereof) on disciplinary proceedings against members of the profession. The analysis indicates that Polish regulations, including Article 29 of the Act on Veterinary Facilities and Resolution No. 116/2008/IV of the National Veterinary Council, violate the EU principle of the free movement of services, specifically the right of veterinary surgeons to use commercial communications. This non-com-pliance necessitates the application of the principle of the primacy of EU law, meaning that disciplinary courts should consider EU regulations as ‘more lenient laws’ within the meaning of Article 4 § 1 of the Penal Code. The findings highlight the need to align Polish regulations with EU standards, ensuring that veterinary surgeons can use permissible forms of promotion in a manner consistent with professional ethics and the protection of the public interest.
