Przymusowe żywienie w świetle art. 118 K.K.W. i inne okoliczności zastosowania tego przepisu wobec osób pozbawionych wolności w jednostkach penitencjarnych
Przymusowe żywienie w świetle art. 118 K.K.W. i inne okoliczności zastosowania tego przepisu wobec osób pozbawionych wolności w jednostkach penitencjarnych
StatusVoR
Alternative title
Forced feeding in the light of article 118 of the executive criminal code and other circumstances of the application of this provision to persons deprived of liberty in penitentiary institutions
Authors
Dawidziuk, Ewa
Monograph
Monograph (alternative title)
Date
2026-03-31
Publisher
Journal title
Probacja
Issue
Volume
1
Pages
Pages
127-154
ISSN
1689-6122
ISSN of series
Access date
2026-03-31
Abstract PL
Publikacja omawia art. 118 k.k.w., w szczególności jego § 2 i 4, stanowiący podstawę do interwencji medycznej wbrew woli osoby pozbawionej wolności, gdy życiu skazanego grozi poważne niebezpieczeństwo albo jeżeli zachodzi bezpośrednie niebezpieczeństwo śmierci skazanego. W artykule opisuję aktualną praktykę stosowania tej regulacji w warunkach penitencjarnych, wobec niewielkiej liczby publikacji poświęconych temu zagadnieniu. Aby móc ją zaprezentować oraz poddać analizie, zastosowałam metodę dogmatycznoprawną oraz przeanalizowałam przypadki badane w Biurze RPO. Ponadto omawiam standardy międzynarodowe, wynikające z orzecznictwa ETPC, rekomendacji Komitetu Ministrów Rady Europy czy Europejskiego Komitetu ds. Zapobiegania Torturom (CPT). W oparciu o te dane wyciągam wnioski co do potrzeby zmian legislacyjnych oraz wdrożenia zmian na poziomie praktyki zastosowania omówionych regulacji, stanowiących podstawę interwencji medycznych wobec osób prowadzących w zakładach karnych protest głodowy albo odmawiających leczenia w innego typu sytuacjach. Ponieważ tego rodzaju działanie wbrew woli pacjenta jest odstępstwem od ogólnej zasady decydowania o sobie, a więc mocno ingerującym w jego prawo do godności osobistej, potencjalnie mogącym prowadzić do poniżającego traktowania, stosowanie art. 118 § 2 k.k.w. wymaga szczególnej ostrożności i podejmowania działań w odpowiednim czasie, tj. nie przedwcześnie, prewencyjnie, ale także niezbyt późno. Artykuł wnosi nowe spojrzenie na wykorzystanie art. 118 k.k.w. w warunkach izolacji penitencjarnej nie tylko wobec osób odmawiających przyjmowania posiłków, ale także chorujących psychicznie. Wskazuje także przypadki długotrwałego, ponad rocznego, przymusowego żywienia w oparciu o tę regulację. Omawia on także rekomendacje międzynarodowe w zakresie przymusowego żywienia, te sprzed kilkunastu lat, jak i najbardziej aktualne, dotąd nie omówione w literaturze przedmiotu.
Abstract EN
The publication discusses Article 118 of the Executive Criminal Code (k.k.w.), in particular paragraphs 2 and 4 thereof, which constitute the legal basis for medical intervention against the will of a person deprived of liberty when the life of a convicted person is in serious danger or when there is an immediate risk of the convicted person’s death. The article describes the current practice of applying this provision in penitentiary settings, in view of the limited number of publications devoted to this issue. In order to present and assess this practice, a dogmatic legal method was applied and cases examined by the Office of the Commissioner for Human Rights were analysed. In addition, the article discusses international standards stemming from the case-law of the European Court of Human
Rights, recommendations of the Committee of Ministers of the Council of Europe, and the standards developed by the European Committee for the Prevention of Torture (CPT). On the basis of these findings, conclusions are drawn as to the need for legislative amendments and for the implementation of changes at the level of practical application of the discussed provisions, which constitute the
basis for medical interventions with respect to persons conducting hunger strikes in prisons or refusing treatment in other types of situations. Since such action taken against a patient’s will constitutes a derogation from the general principle of personal autonomy and thus represents a serious interference with the right to personal dignity, potentially leading to degrading treatment, the application of Article 118 § 2 of the Executive Criminal Code requires particular caution and the taking of action at an appropriate time, that is, neither prematurely or preventively, nor too late. The article offers a new perspective on the use of Article 118 of the Executive Criminal Code in conditions of penitentiary isolation, not only in relation to persons refusing to take food but also with regard to persons
suffering from mental illness. It also highlights cases of long-term, over one-year, forced feeding carried out on the basis of this provision. Further-more, it discusses international recommendations on force-feeding, both those adopted several years ago and the most recent ones, which have so far not been addressed in the relevant literature.
Abstract other
Keywords PL
przymusowe żywienie
przymusowy zabieg medycz- ny
zagrożenie życia
prawa pacjenta
sąd penitencjarny
więzienna służba zdrowia
przymusowy zabieg medycz- ny
zagrożenie życia
prawa pacjenta
sąd penitencjarny
więzienna służba zdrowia
Keywords EN
forced feeding
compulsory medical procedure
threat to life
patients’ rights
penitentiary court
prison healthcare service
compulsory medical procedure
threat to life
patients’ rights
penitentiary court
prison healthcare service
Keywords other
Sustainable Development Goals
Exhibition title
Place of exhibition (institution)
Exhibition curator
Type
License type
Funder
Time range from
Time range to
Contact person name
Related publication
Related publication
Grant/project name
Collections
Views
3Acquisition Date2.04.2026
Downloads
1Acquisition Date2.04.2026
Altmetrics©
Dimensions
Google Scholar
